تبخیر سیاهچاله و پارادوکس اطلاعات
چکیده: سیاهچالهها به عنوان اسرارآمیزترین اجرام کیهان شناخته میشوند. با کشف تابش هاوکینگ، این تصور که سیاهچالهها اجرامی ابدی هستند به چالش کشیده شد. همچنین این تابش با ذات تصادفی خود، پرسشهای عمیقی را دربارهی بقای اطلاعات کوانتومی پیش روی فیزیکپیشگان قرار داده و ما را با یکی از بزرگترین معماهای فیزیک نظری، یعنی پارادوکس اطلاعات سیاهچاله، مواجه ساخته است. در این سخنرانی ابتدا به معرفی تابش هاوکینگ و پارادوکس اطلاعات سیاهچاله خواهیم پرداخت. سپس بحث خواهیم کرد که چگونه دست یافتن به یک منحنی موسوم به منحنی پِیج برای آنتروپی درهمتنیدگی سیاهچاله به حل این پارادوکس میانجامد. این منحنی دارای یک قلهی تیز میباشد. انتظار میرود یک توصیف دقیقتر از آنتروپی درهمتنیدگی سیاهچاله قلهی نرمتری را به دست بدهد. منحنی نرمتر بویژه از این جهت حایز اهمیت است که توصیف مناسبتری از روند خروج اطلاعات به وسیلهی تابش ارایه میکند. این مهم با در نظر گرفتن تعدادی قید خودسازگاری بر آنتروپی درهمتنیدگی در کنار برخی فرضیات هولوگرافی میسر میگردد. با دست یافتن به منحنی پِیج و حل پارادوکس اطلاعات، اصل تکهمسری کوانتومی به چالش کشیده میشود. برای برطرف نمودن این چالش، یک دیوار آتش برای سیاهچالهی در حال تبخیر در نظر گرفته میشود. معرفی این دیوار آتش در کنار به دست آوردن آن از یک حل پارادوکس اطلاعات از دیگر اهداف این سخنرانی میباشد.

بیوگرافی: اینجانب، امیرعباس خداحامی، دکترای فیزیک نظری خود را از دانشگاه شیراز دریافت کردهام. رسالهی دکتریام به بررسی تابش سیاهچاله و پارادوکس اطلاعات هاوکینگ اختصاص داشت؛ مسئلهای بنیادین که در قلب عمیقترین چالشهای فیزیک نظری معاصر جای میگیرد. پژوهش من بر مطالعهی رفتار گرانش و ساختار فضازمان در مقیاسهای کوانتومی (در حدود طول پلانک) متمرکز است. هدف من رسیدن به درکی منسجمتر از گرانش کوانتومی و ماهیت فضازمان است. بهطور خاص، به بررسی پیوند میان اطلاعات کوانتومی و فضازمان علاقهمندم و این ارتباط را یکی از مسیرهای کلیدی برای نزدیک شدن به فهم عمیقتر قوانین بنیادین طبیعت میدانم.
برای مشاهده فیلی ضبط شده و جزییات دیگر رور پوستر کلیک کنند
